białego owczarka szwajcarskiego jest ściśle związana z owczarkiem niemieckim, do lat trzydziestych była to jedna rasa.
Przodkiem owczarka niemieckiego był nastroszony, kłapciaty pies pasterski barwy białej lub łaciatej, wzrostu 50/60cm.
Jednak potrzebny był pies sprawdzający się również na innych polach, więc aby osiągnąć szybko typ psa twardego, ze stojącymi uszami, ponoć był krzyżowany z wilkami.
Dopiero pod koniec XIX wieku w wyniku krzyżowania różnych odmian owczarków powstał pies o szacie z obfitym podszerstkiem, nadający się do każdej pracy.
W pierwszym wzorcu mamy trzy różne odmiany włosa: szorstkowłosą, gładkowłosą i długowłosą oraz różne maści, łącznie z łaciatością i jednolitą bielą.
Owczarkami opiekował się związek kynologiczny „PHYLAX”, założony w Berlinie w 1891 roku.
W 1882 na wystawie w Hanowerze wystawiono dwa owczarki: Kirassa: szarego psa z białymi łatami i całkowicie białego: Greifa – oba były długowłose, ważna była budowa, zapewniająca zdolność do pracy, a względy estetyczne schodziły na dalszy plan.
Hodowlę owczarka niemieckiego rozpoczął i był jej największym propagatorem rotmistrz Max Fryderyk Emil von Stephanitz. Przykładał on szczególną uwagę do nienagannego charakteru
i jego przydatności do pracy. Rotmistrz ze swym przyjacielem Arturem Meyerem stworzyli niemiecki klub rasy - istniejące do dziś stowarzyszenie hodowli owczarka niemieckiego.
Nie tylko Niemcy, ale i Szwajcaria wcześnie zainteresowała się owczarkiem niemieckim i 1897 w Bazylei R. Lottner, założył habsburski klub owczarków. Duże zainteresowanie owczarkiem niemieckim zaowocowało założeniem Szwajcarskiego Klubu Owczarka, w skrócie S.C. Podobne stowarzysznie powstało również w USA, w 1913 Anne Tracy założyła German Shepherd Dog Club of America.
Będąc w Niemczech poznała białe psy tej rasy z hodowli Habsburgów Hohenzollernów, wywarły na niej duże wrażenie i postanowiła poświęcić się ich hodowli. Wyhodowała wiele białych i wielobarwnych psów, pochodzących z najlepszych niemieckich linii. Do popularności owczarków niemieckich w Stanach przyczyniły się importowane psy z niemieckiej hodowli
„Giralda Farm Kennel”.
Zainteresowanie owczarkiem niemieckim rosło z roku na rok, jednak maść biała stawała się coraz mniej mile widziana. Dziwne to, ponieważ białe owczarki istniały na długo przed hodowlą czystej rasy owczarka niemieckiego. Biel jest prastarą maścią psów pasterskich, białego psa mniej bały się owce, a o zmroku, kiedy wilki atakowały
stado był łatwiejszy do odróżnienia, lepiej widoczny.
Z wzorca została wykreślona biała maść w latach 30-tych XX wieku, nie tylko w jej ojczyźnie, ale
|
|
również w Szwajcarii i USA. Jedynie w Kanadzie Canadian Kennel Club (CKC) nadal uznawał maść białą, zaś w Stanach powstawały kluby miłośników białych owczarków.
W Kanadzie i USA w rodowodach nadal pojawia się rasa owczarek niemiecki barwy białej pokazywany na wystawach klubowych.
We wczesnych latach 70-tych sprowadzono z USA psa tej rasy do Szwajcarii, samiec LOBO, urodzony 5 marca 1966 roku jest uznawany za protoplastę hodowli białego owczarka w tym państwie. Potomków Lobo systematycznie rejestrowano w Swiss Stud Book (LOS) oraz inne białe owczarki sukcesywnie importowane ze
Stanów i Kanady.
W 1984 do rodziny Państwa Epprecht z Kantonu przybłąkała się biała suka, zakochali się w tym psiaku, jednak po 3 latach suczka odeszła. Chcieli mieć ponownie tak wspaniałego psa i sprowadzili z Holandii 9 tygodniową suczkę: Mire van Eekeren. Przez długi czas białe owczarki hodowano bez zachowania jednolitego eksterieru. Dopiero właśnie rodzina Epprechtów zdecydowała się na założenie klubu, którego celem stałaby się hodowla białych owczarków w jednym typie, organizacja ta została nazwana: Szwajcarskim Towarzystwem Owczarków Białych, a w 1989 roku wpisano ją do rejestru handlowego, zaś w 1991 uznano jako klub rasy Szwajcarskiego Towarzystwa Kynologicznego.. Towarzystwo Owczarków białych opracowało tymczasowy wzorzec, który 1.06.1991 roku został zatwierdzony przez SKG, a celem obydwu organizacji stało się doprowadzenie do uznania białego owczarka jako samodzielnej rasy na skalę międzynarodową.
W 1997 FCI (Międzynarodowa Federacja Kynologiczna) uznała te owczarki jako samodzielną rasę pod nazwą BIAŁY OWCZAREK KANADYJSKO-AMERYKAŃSKI, jednak do rejestru została wpisana dopiero 1 stycznia 2003 roku pod numerem 347 i nadano jej oficjalną nazwę: BIAŁY OWCZAREK SZWAJCARSKI.
Od tego momentu mogą być one wystawiane na wystawach psów rasowych we wszystkich państwach członkowskich oraz stowarzyszonych z FCI.
Zarówno odmiana długowłosa jak i krótkowłosa występuje na jednym ringu, obydwie w takim samym stopniu są akceptowane.
Obecnie Biały Owczarek Szwajcarski coraz bardziej odbiega od swojego protoplasty Owczarka Niemieckiego, przez lata selekcji w Kanadzie różni się zarówno pod względem charakteru jak i budowy ciała.
Psy z naszej hodowli posiadają rodowody Związku Kynologicznego w Polsce, czyli jedynej polskiej organizacji kynologicznej będącej członkiem FCI i mogą być pokazywane na wystawach nie tylko w naszym kraju,
ale również za granicą.
|
